نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار دانشکده فلسفه دانشگاه مفید، قم، ایران.

چکیده

آیا دین، روح و بدنی، یا مغز و پوستی یا گوهر و صدفی دارد؟ اگر چنین است روح و مغز و گوهر دین در قرآن مجید کدام است؟ سخن این نوشتار این است که روح و گوهر دین در قرآن مجید «اسلام»، یعنی تسلیم بودن در مقابل حقیقت است و آرمان و هدف دین این است که انسان‌هایی این‌گونه پرورش دهد. قرآن مجید به شیوۀ نام‌گذاری تعیینی، نام دینی را که به آن دعوت می‌کند، «اسلام» گذاشته است. همۀ پیامبران مسلمان بوده و به اسلام دعوت می‌کرده‌اند. تنها دین مورد قبول خدا اسلام است و هرکس در پی‌جویی دینی جز اسلام باشد معذور نیست. ملاک و معیار رده‌بندی ادیان در قرآن پرورش انسان‌های تسلیم حق است. این امرنشان‌دهنده این است که روح و گوهر دین در قرآن «اسلام»، یعنی تسلیم بودن در مقابل حقیقت است.
 

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Islam, the Spirit and the essence of religion in the Quran

نویسنده [English]

  • Abdul Rahim Soleimani

Assistant Professor, Faculty of Philosophy, Mofid University, Qom, Iran.

چکیده [English]

Does religion have a body and spirit, kernel and skin or perhaps nature and essence? If so, what is the spirit, the kernel and the essence of religion in the Holy Qur'an? this article is focused on the fact that the spirit and essence of religion in the Holy Quran is "Islam"; that is, surrendering to the truth. Accordingly, the purpose of religion is to breed people of this kind. The Holy Quran uses determinative denomination to name the religion it calls people to as "Islam". All Prophets were Muslim and they invited people to Islam. Islam is the only accepted religion to God and nobody is excused if he follows any religion other than Islam. The criterion to categorize religions in Quran is breeding humans submissive to right. This implies that the spirit and the essence of religion in the Quran is "Islam", that is, to be surrendered to the truth.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Quran
  • spirit of religion
  • essence of religion
  • Islam

 

  1. نهج‌البلاغه، فیض الاسلام.
  2. کتاب مقدس، انتشارات ایلام.
  3. طالقانی، سیدمحمود (1362)، پرتوی از قرآن، تهران: شرکت سهامی انتشار.
  4. مطهری، مرتضی (1375)، مجموعه آثار، ج 3 (فطرت)، تهران: انتشارت صدرا.
  5. ـــــــــــــــ (بی‌تا)، عدل الهی، تهران: صدرا.
  6. مکارم شیرازی، ناصر (1374)، تفسیر نمونه، تهران: دار الکتب الاسلامیه.
  7. میبدی، رشیدالدین (1371)، کشف الاسرار، تهران: امیرکبیر.
  8. قرآن مجید.
  9. ابن‌عربی، محیی‌الدین (1422)، تفسیر ابن‌عربی، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
  10. ابن‌کثیر، اسماعیل بن عمر (1419)، تفسیر القرآن العظیم، بیروت: دار الکتب العلمیه.
  11. آلوسی، سیدمحمود (1415)، روح المعانی، بیروت: دار الکتب العلمیه.
  12. بروسوی، اسماعیل (بی‌تا)، روح البیان، بیروت: دار الفکر.
  13. رازی، ابوالفتوح (1408)، روض الجنان، مشهد: آستان قدس رضوی.
  14. زمخشری (1407)، الکشاف، بیروت: دار الکتب العربی.
  15. شبّر، سیدعبدالله (1412)، تفسیر القرآن الکریم، بیروت: دار البلاغة للطباعة والنشر.
  16. طباطبایی، سید محمدحسین (1417)، المیزان فی تفسیر القرآن، قم: جامعۀ مدرسین.
  17. طبرسی (1372)، مجمع البیان، تهران: ناصرخسرو.
  18. طبرسی (1377)، جوامع الجامع، تهران: دانشگاه تهران.
  19. شیخ طوسی (بی‌تا)، التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
  20. فخر رازی، (1420)، مفاتیح الغیب، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
  21. فیض کاشانی، ملامحسن (1415)، تفسیر الصافی، تهران: انتشارات الصدر.
  22. کاشانی، محمد بن مرتضی (1410)، تفسیر المعین، قم: کتابخانۀ مرعشی نجفی.
  23. کاشانی، ملافتح‌الله (1423)، زبدة التفاسیر، قم: بنیاد معارف اسلامی.
  24. گنابادی (1408)، بیان السعادة، بیروت: مؤسسة الاعلمی للمطبوعات.
  25. محلی، جلال‌الدین؛ و جلال‌الدین سیوطی (1416)، تفسیر الجلالین، بیروت: مؤسسة النور.
  26. مغنیه، محمدجواد (1424)، تفسیر الکاشف، تهران: دار الکتب الاسلامیه.