نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشجوی دکتری فقه ومبانی حقوق دانشگاه مفید، قم، ایران.

چکیده

بحث مجاز در قرآن با علم بیان مرتبط است که همراه با علم معانی و بدیع علوم مربوط به بلاغت را تشکیل می‌دهند. برخی معتقدند اگر مجاز از قرآن حذف شود نصف زیبایی قرآن از دست می‌رود. در باره مجاز در قرآن، دو دیدگاه عمده وجود دارد: 1ـ قائلین به مجاز در قرآن؛ 2ـ مانعین مجاز در قرآن. هدف این نوشتار نقد و بررسی ادله مخالفین مجاز در قرآن است. دو شخصیت بزرگ این دیدگاه ابن تیمیه و شیخ شنقیطی است که ابتدا دیدگاه آنان نقد وبررسی می‌شود و سپس ادله دیگر صاحب نظران معاصر این دیدگاه نیز موردنقد وبررسی قرار می‌گیرد.
 

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Examining the proofs of the contradictors of figurative expressions in the Qur’an with the emphasis on Ibn Taymiyyah and Sheikh Shanghiti’s views

نویسنده [English]

  • Yousof Mohammadi

PhD Student in Law and Law at Mofid University, Qom, Iran.

چکیده [English]

The subject of figurative expressions in the Qur'an is one of the most important subcategories of figurative science which, together with semantics and rhetoric constitute eloquence science of the Qur'anic science. Some believe that if figurative expressions are omitted from the Qur'an, half of the beauty of the Qur’an is lost. There are two main views about figurative expressions in the Qur’an: 1- those who attaches importance to the existence of figurative expressions in the Holy Qur’an, 2- those who are opposed to the existence of figurative expressions in the Holy Qur’an. The objective of this article is to critique and review the arguments of the opponents of the view of the existence of the Quranic figurative expressions. Two outstanding personalities of this view are Ibn Taymiyyah and Shanghiti, whose viewpoints are first criticized and reviewed, and then other proofs of contemporary scholars regarding this viewpoint are also discussed.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • the language of Qur’an؛ figurative expressions؛ Ibn Taymiyyeh
  • Shanghiti

  1. ابوعبیده معمربن المثنی، مجاز القرآن، تحقیق: دکتور محمد فؤاد سزگین، مصر، ج اول، ناشر محمد سامی امین الخانجی، 1374ق (1954 م.
  2. الامام ابی محمد عزالدین عبدالعزیز بن عبد السلام، الاشاره الی الایجاز فی بعض انواع المجاز، دارالکتب العلمیه، بیروت، 1426 ق (1995.
  3. بحرانی، هاشم بن سلیمان، البرهان فی تفسیر القرآن، دارالطباعه، 1363ق، 1302.
  4. زمخشری، محموبن عمر، الکشاف عن حقایق غوامض التنزیل و عیون الاقاویل فی وجوه التاویل، دار الکتاب العربی، ‎۱۳۲۵ق، 1366.
  5. ساجدی، ابوالفضل، زبان دین و قرآن، مرکز انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، 1383.
  6. سبحانی، جعفر، الالهیات علی هدی الکتاب و السنه و العقل، المرکز العالمی للدراسات الاسلامیه، مکتب الاعلام الاسلامی، 1409 ق.
  7. شوقی ضیف، البلاغه تطور و تاریخ، مصر، 1965.
  8. الصغیر، محمد حسین علی، مجاز القرآن: خصائصه الفنیه وبلاغته العربیه، دار الشئونات الثقافیه العامه، بغداد، 1994.
  9. علوی مقدم، محمد، در قلمرو بلاغت، موسسه چ وانتشارات، 1372.
  10. علی محمد علی سلمان، المجاز وقوانین اللغه، دار الهادی، بیروت، 1420
  11. مصطفوی، حسن، تفسیر روشن، مرکز نشر کتاب، تهران، 1380.
  12. المطعنی، عبدالعظیم ابراهیم محمد، المجاز فی اللغه و القران الکریم بین الاجازه و المنع، مکتبه وهبه القاهر، 2004 م.
  13. المظفر، محمدرضا، اصول الفقه، نشر دانش اسلامی، 1405 ق.
  14. الهاشمی، السید احمد، جواهر البلاغه فی المعانی والبیان والبدیع، الطبعه الثانیه عشر، داراحیاء التراث العربی، بیروت، لبنان، بی تا.