نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشیار دانشگاه مفید، قم، ایران.

چکیده

در شناخت خداوند، شناخت رابطه‌ی خدا با مخلوقات و شناخت رابطه‌ی مخلوقات با خداوند، پاره‌ای از واژه‌ها توانایی‌های زبانی، معنایی، شناختاری و نفس الامری ویژه‌ای را دارند. یکی از این واژه‌ها، واژه‌ی «شیء‌» است. از یک طرف، این کلمه در شناخت عام بشری واژه‌ای آشناست و نه فقط بی‌نیاز از هر تعلیم و اکتساب که هر تعلیم و اکتسابی به درک آن وابسته است. از طرف دیگر، این واژه‌ی آشنا و فراگیر می‌تواند بر همه‌ی موجودات، چه خالق و چه مخلوق، اطلاق شود؛ و نیز می‌تواند همه‌ی مخلوقات را به یک سو برد تا از این طریق زمینه‌ی تمایز احکام آن‌ها به یک‌باره آشکار گردد و رابطه‌ی آن‌ها با خداوند مشخص شود. در این نوشتار تلاش شده است تا موقعیت این واژه در کتاب خداوند به تحقیق گرفته شود. نشان داده می‌شود که این واژه در شناخت‌های مذکور موقعیت ویژه‌ای را از آن خود کرده است.
 

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Status of the Word Shai' (Thing) in the Book of Allah

نویسنده [English]

  • Amir Divani

Associate Professor Mofid University, Qom, Iran.

چکیده [English]

In the knowledge of God, knowledge of God's relationship with creatures and relationship of creatures with God, some words have linguistic, semantic, cognitive and essential potentials. One of these words is "Shai". On one hand, this word is known in general human knowledge, and while it does not need any teaching and acquisition, any teaching or acquisition is dependent to the understanding of this word.
 On the other hand, this familiar and widespread word can be applied to all beings, the creator and the creatures; it can also place all the creatures on one side so that the ground for the distinction between their decrees would be clarified and their relationship with God specified. Present paper tries to research the status of this word in the book of God, and shows that this word has an exceptional status in the aforementioned cognition and knowledge.

کلیدواژه‌ها [English]

  • The Word Shai
  • Use of Shai
  • Reality of Shai
  • Negation of Shai
  • Characteristics of Shai

  1. ابن عقیل، بهاء الدین عبدالله؛ شرح ابن عقیل علی الفیه ابن مالک، جلد 1، تهران، انتشارات ناصرخسرو، چاپ دوم، بی‌تا.
  2. ادیب نیشابوری، ابو محمد نظام الدین حسن بن محمد؛ شرح النظام علی الشافیة، قم، مؤسسه دار الحجة، چاپ اول، 1428ه.ق.
  3. ارموی، قاضی سراج الدین محمود بن ابی بکر؛ شرح المطالع، قم، انتشارات کتبی نجفی، بی‌تا.
  4. هویزی، عبدعلی بن جمعه؛ تفسیر نور الثقلین، جلد اول، قم، دارالتفسیر، چاپ اول، 1382.
  5. زمخشری، محمود بن عمر؛ الکشّاف، جلد سوم، بی‌جا، بی‌تا.
  6. شیرازی (ملاصدرا)، صدرالدین محمد؛ شرح الاصول الکافی، جلد 3، تهران، انتشارات بنیاد حکمت اسلامی صدرا، چاپ اول، 1385.
  7. صدوق، ابوجعفر محمد بن علی قمی؛ التوحید، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، بی‌تا.
  8. طباطبایی، محمد حسین؛ المیزان فی تفسیر القرآن، جلد7 و جلد16، قم، منشورات جماعة المدرسین فی الحوزة العلمیة، بی‌تا.
  9. طبرسی، ابو علی فضل بن حسن؛ مجمع البیان فی تفسیر القرآن، جلد1، جلد2 و جلد 4، تهران، مکتبة العلمیة الاسلامیة، بی‌تا.
  10. کاشانی، ملا فتح الله؛ منهج الصادقین، جلد3 و جلد7، تهران، انتشارات اسلامیه، چاپ پنجم، 1378.
  11. کلینی، محمد بن یعقوب؛ اصول کافی، جلد1، قم، دار الاسوة، چاپ چهارم، 1424ه.ق.
  12. مفید قمی، قاضی سعید محمد بن محمد؛ شرح توحید الصدوق، جلد2، تهران، مؤسسة الطباعة و النشر- وزارة الثقافة و الارشاد الاسلامی، چاپ اول، 1416ه.ق.
  13. موحد، ضیاء‌ ؛ درآمدی به منطق جدید، تهران، انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی، چاپ دوم، 1372.